Sofie in Ghana

Telefoongesprek vrijdag 10 nov. 2006

Hallo iedereen,

Het zal je al wel opgevallen zijn dat het al een tijdje geleden is dat er nog wat nieuws op deze blog stond.

We hebben Sofie nog eens aan de lijn gehad.

Het was wel niet gemakkelijk om een gesprek te voeren omdat de lijn heel dikwijls onderbroken was. Wij hoorden haar wel maar zij ons niet.

We zijn toch wat meer te weten gekomen over het reilen en zeilen in Ghana.

Zoals je al wel vermoedde, is Sofie niet meer in Accra, de hoofdstad van Ghana. Dat mooie liedje had niet lang geduurd. Er zijn nu éénmaal regels van AFS waar je je aan moet houden.

Zij mocht dus niet reizen onder de schooluren ondanks de staking in de scholen.

Dus is Sofie terug naar Akwatia gegaan en vult ze haar tijd met vanalles en noch wat.

Poetsen, koken, vrienden ontvangen, naar de markt gaan……….

Nu maandag beginnen de lessen terug. Daar is ze toch blij mee. Zo heeft ze dan wat meer te doen en ziet ze haar vriendinnen terug.

Momenteel is Sofie alleen thuis met haar gastmama. Haar broers zijn ook terug naar school.

Zij kan het wel goed vinden met haar. De komende dagen zou de moeder nachtpost hebben ( is wroedvrouw). Dan is Sofie ’s nachts alleen thuis. De baas is huis. Spannend!!!!!!!!!!!!!

Vorige week hebben we een pakketje kunnen meegeven aan iemand die voor 3 weken naar Ghana ging (nogmaals bedankt MARIJN). De chiro had ook z’n best gedaan.

Sofie was hier heel blij mee. Ze was de hele namiddag zoet geweest om al haar brieven te lezen die bij het pakketje staken. Het heeft haar echt deugd gedaan.

Wat betreft de mis op zondag, wel dat heeft ze toch maar opgegeven. 4 uur lang was toch een beetje te veel van het goede.

Het regenseizoen loopt ook stilaan ten einde, wat betekent dat het warmer en warmer wordt.

Ze heeft er nog niet te veel last van.

Het enige wat ze heel hard mist van thuis is de “spaghettisaus”.

Daar kan ze van wakker liggen.

Dat Sofie een gekke broer had en goed met hem kan opschieten wisten jullie al wel, maar wisten jullie ook dat hij graag naar ons belt om te zeggen dat alles ok is met Sofie? Die gekke Junior toch.

Sofie zei ons dat ze gisteren nog in haar dagboek had geschreven: “ ik ben hier supergelukkig”.

Dat zegt genoeg over hoe ze haar voelt.

Ze belooft zo vlug als ze kan nog eens naar Accra te gaan om zelf op internet te kunnen.

Maar het liefst van al ziet ze jullie brieven komen. Daar kijkt ze echt naar uit!!!!!

Tot de volgende keer.