Sofie in Ghana

Ze staan er eindelijk op!

Jawel, de foto's van Ghana!!!

Geniet ervan, zoals ik ervan heb

genoten... x

Stel u voor, de tijd is zoooo snel gegaan. Ben ondertussen al een weekje terug hier in dit koude land. Raar, maar vond het echt niet moeilijk om mij terug aan te passen aan al de dagelijkse dingen hier. Had het niet verwacht, maar alles lijkt zo normaal. ’s Morgens uitslapen, 24/24h op internet kunnen, … Ja ik vind het echt gek, ik had verwacht dat het weer een hele aanpassing voor mij zou worden om hier te leven. Het is in feite dan ook iets totaal anders!

Tijdens mijn 10 maanden in dat verre Afrikaanse landje heb ik echt veel ups en downs gehad. Eerlijk gezegd had ik in het begin echt moeilijkheden om mij aan te passen aan al die rare gewoontes. Ergens in november heb ik dan echt de gedachte gehad van ‘Ik wil nu naar huis’. Ik kon mezelf echt niet aanpassen aan hun cultuur. ’s Morgens om 5uur opstaan, alle huishoudtaakjes doen, en dan om half 7 in school zijn! Ik vond het vreselijk moeilijk. Gelukkig heb ik doorgezet en is het mij toch gelukt. De laatste maanden heb ik het echt enorm goed gehad! Heb veel kunnen zien van de Ghanese natuur en cultuur, heb veel kunnen reizen. Toen was ik ook gestopt met school. (Vond het zo’n tijdverspilling!) In maart was mijn gastmoeder dan ook overleden, was een echte shock eerlijk gezegd. Maar eigenlijk is mijn avontuur toen pas echt begonnen. Woonde alleen bij m’n zus en een vrouw met 2 kleine dochtertjes (een vriendin van de familie) en kon toen echt bijna alles doen wat ik wou. M’n mama was echt een strenge, van haar moest ik naar school gaan, mocht niet rondreizen, want een meisje hoort na schooltijd thuis te zitten.

Heb in maart dan ook ruzie gehad met mijn contactpersoon van AFS (zo’n vervelende vrouw!). Maar, I won the battle!! J

Zal toch nog eens voor de laatste keer zeggen hier hoe goed ik het heb gehad tijdens mijn jaartje in Ghana! Ik heb echt de tijd van m’n leven beleefd, en ben supergelukkig dat ik deze ervaring heb opgedaan.

Het enige wat ik kan doen, is iedereen aanraden eropuit te trekken om de wereld te ontdekken.

Ghana is een supermooi land met superlieve mensen, ze zijn zo gastvrij. Daar maakt het niet uit of je dik of dun, klein of groot, zwart of wit … bent. Iedereen houdt van iedereen en dat mis ik zo hard hier. Het staat toch al vast dat ik over 2 jaartjes terug ga naar mijn 2^e thuis,

I love Ghana!

Wil ook nog iedereen bedanken die zo met mij meegeleefd hebben, heb jullie steun echt nodig gehad tijdens de moeilijke momenten. En ben superblij dat jullie er altijd voor mij waren, zal het nooit vergeten!

Sofie xxx

Hier nog eens een teken van leven van de Afrikaanse Sofie!

Ik heb op dit moment gewoon de tijd van mn leven. Ben echt volop aan het genieten van alles. Zou eigenlijk al een paar dagen terug op school moeten zitten, probeer iedere ochtend een uitvlucht te zoeken om niet te gaan!

14 en 15 april was het de begrafenis van mn gastmama, en amai, zo een tegenstrijdige gevoelens gehad. Eerst heel droevig en wenen enzo, en als ze dan het lichaam begraven hebben, is alles plots heel vrolijk (dansen, muziek, lachen...) Vond het wel een heel speciale ervaring! Ja, eens dat het lichaam bergaven is, moeten ze blij zijn, want nu is ze echt bij God en is ze veilig in de hemel..

Wat de godsdienst betreft, ben gelovig geworden!! Ik lees echt iedere ochtend de Bijbel. Als ik dat niet doe, heb ik de hele dag een gevoel van een gemis ofzo, ja ik weet niet hoe ik het moet beschrijven! Wie weet ga ik terug iedere zondag naar de kerk gaan als ik terug ben in Belgie!

Was vorig weekend naar Sunyani gegaan (8uur van mijn dorp-echt ver!) . De papa van mn zus woont daar en die had ik dus voor de eerste keer ontmoet. Had er wel een beetje schrik van (mn zus vertelde me dat ze toen ze kind was, veel geslagen werd door haar papa. Daar komt dat vurig karakter dus van!) Op vrijdag was ik heel toevallig Silke en Annie van Afs tegengekomen op straat in Sunyani! Zij waren op weg naar een Belgische man die getrouwd is met een Ghanese vrouw. Zij vertrekken vandaag terug naar Belgie met hun 2 kleine kindjes (zo mooi-een mix van zwart en wit!). K had geluk dat ik meemocht, die man had patatten en goulash klaargemaakt!!!!!!!!!!! Man, da was lekker. (Had die avond wel problemen met mn maag) Oh, en die kindjes konden nederlands praten, zo op zn Gents, was keisjiek! Mocht die nacht bij Silke blijven slapen. Maar veel geslapen hebben we niet. We kwamen pas thuis om 7u 's ochtends! Amai, dat was enorm lang geleden. En alcohol gedronken, was het echt niet meer gewoon (was dus een beetje zat!). Maar heb me wel ongelofelijk goed geamuseerd! Zondag waren ik en mn zus terug naar Akwatia gekomen...

Sinds gisteren krijgen ik en Annalis drumlessen!!! Had echt niet verwacht dat dat zo moeilijk ging zijn. Maar wel keifijn! Dus iedere woensdag, zaterdag en zondag mag ik mij uitleven.. Ze gaan ons ook leren dansen en zingen, oeioei, wat gaat dat geven...

Volgende week is eindelijk onze AFS-trip naar het noorden. Kijk er heel hard naar uit! 't Gaat wel vermoeiend worden denk ik. Op vrijdag vertrekken we in Accra, maar ik en Annalisa gaan waarschijnlijk van dinsdag al naar daar. Nu heeft Anna iemand leren kennen die een appartement heeft daar en die had gezegd dat we dat altijd zouden mogen gebruiken! Handig, dan kunnen we Accra ook eens leren kennen.

Ah, juist, een paar weken geleden heeft Annalisa bekend aan mij dat ze lesbisch is!! Had het eigenlijk wel kunnen denken, 't is een speciaal gevalleke die echt niet geinteresseerd is in jongens! Vind het wel sjiek.

Heb de laatste tijd echt veel fotos getrokken en nu wou k dat ik ze hierop kon zetten, maar kan bij die computers geen usb-poort vinden.. Nog 2 maandjes wachten dan maar.

Pff, 2 maanden is echt niets meer! Wil dat niet, wil niet meer naar Belgie komen! Ik vind het hier net zo fijn :) 't Gaat nog ongelofelijk moeilijk worden om hier afscheid te nemen van alles en iedereen! Ben echt een van hen geworden! Ze accepteren mij als een echte Ghanese en voel mij hier echt thuis! Mn zus beweerd zelfs dat ik meer op een afrikaanse lijk dan op een blanke. Mn karakter en alles wat ik doe... Is wel leuk!

Hmm, ik denk dat ik hier ga afronden. Ahja, sorry dat ik geen brieven meer stuur, maar heb daar precies geen tijd meer voor!

Byebye Ooooo, Akua

Dag vrienden, vriendinnen, familie, kennissen, ...... van SOFIE (a.k.a.: AKUA)

We willen jullie laten weten dat Sofie het terug goed stelt! Zij woont sinds kort terug bij haar zus (in het ouderlijke huis). Ze voelt er zich veel beter dan in het vorige opvang-gezin!

Momenteel is ze aan het genieten van reisjes, familie bezoeken, vrijwilligerswerk, ....

Ondanks de vakantie is ze zeer druk in de weer .

Ze is momenteel op schok met Miss Africa Queen en crew... wat moeten we ons daar in hemelsnaam bij voorstellen ...

Ze beseft nu ook dat de tijd afkort! En daarom probeert ze dus om zoveel mogelijk nog te genieten en te doen... Gelijk heeft ze !

Hopelijk gaat ze nu nog 3 geweldige maanden tegemoet!

Vele groetjes van

mama, papa en sarah!

Xxx

Sofie heeft ons gevraagd om deze superlange brief op haar blog te zetten.Veel leesplezier

Hey m'n lieve Belgen!

Hier ben ik dan nog eens, na zo lang, in eigen persoon! (Wel niet rechtstreeks; 'k geraak echt totaal niet in een internetcafé, maar op deze manier horen jullie toch iets van mij!)
'k Zou begot niet weten waar ik moet beginnen, dus vergeef mij als de samenhang van deze tekst niet optimaal is. Zal iedereen eerst geruststellen door te zeggen dat met mij alles goed gaat, ben nog niet echt ziek geweest (behalve een paar dagen last van malaria: met koorts in bed liggen, onmenselijke hoofdpijn, keelpijn en geen eetlust!) en ben nog altijd even blank!

'k Ga nog iedere dag braaf naar school; om 5.10u opstaan en om 20:00u m'n bed terug in. 't Begint eigenlijk verschrikkelijk te vervelen, dus nu ben 'k aan 't proberen om ergens in 'n weeshuis te kunnen lesgeven! Hoop dat 't gaat lukken, maar heb er eigenlijk wel schrik voor omdat 'k beseft heb dat ik en dat Amerikaans meisje hier echt wel in 't superstrenge deel van AFS zitten. 't Is ofwel op school ofwel thuis zitten!

En als ik zo hoor van Silke, amai, dezelfde AFS, maar een totaal andere ervaring! Zit in vergelijking met die ander in een superarm dorp waar niks is, geen internetcafés, geen clubs, geen zwembad, geen.... Echt totaal niks.
In principe echt totaal back to basics! Maar ben dan ook weer trots op mezelf dat ik eigenlijk ook zonder al die luxe kan, en 't gaat raar doen als ik terug ben in België. 'k Ga blij zijn met de petiterichste dingen!

Het Belgische eten mis ik stiekem toch ook wel hard, niet dat ik te klagen heb over het eten hier, zeker NIET!   Ga dit nog meer missen dan die frieten denk ik! Die Fufu met 'Palmnutsoup', 'Lightsoup', 'Groundnutsoup', 'Chickensoup', allemaal om uw vingers mee af te likken! (Letterlijk en figuurlijk: dit eet ge met uw handen!!, ga ik missen) Banku met Okrostew, mijn favoriet, njammie.
Plantain en yam met eender welke stew en rijst met stew...Ja, nu hebben jullie een idee van wat ik hier zoal eet!

Stel u maar voor: Sofie is dik . In school waren ze al aan't roddelen over mij: Sofie is pregnant of Junior (mijn broer van 18). Pff, laat ze ma praten, kan mij nu eens echt niks schelen....En trouwens, zo erg is 't nu ook weer niet met m'n buikske!

Als ik zo door mijn dorpje wandel en ik kijk om me heen en zie van die hutjes van klei, denk ik echt, amai hoe goed hebben wij het toch! En verschrikkelijk, ma we beseffen 't zelf niet! 't Zal altijd zo zijn denk ik! Maar heb toch respect voor die mensen, elke dag staan ze weer langs de straat dingen te verkopen met een lach op hun gezicht! Zal dat echt nooit vergeten...

Op't moment zitten we in 't seizoen "the harmattan", al bijna 2 of 3 maanden geen regen meer gezien, maar de laatste dagen passeren er toch wel donkere wolken, dus hoop dat er binnenkort eens een klets uit gaat vallen! 't Is bijgevolg heel stoffig, heel droog en dingen van hout beginnen zelfs te barsten door die droogte! Echt nood aan regen dus!

Van die dagelijkse Ghanese kleren heb ik nog niet, wel kleren om naar de kerk te gaan! Ja 't geloof is hier .....amai! 'k Weet al niet meer hoeveel mensen mij  hebben geprobeerd te veranderen in een goede christen! En om eerlijk te zijn, vind al die Godsverhalen best wel interessant! Ahja, hier in school heb ik een leerkracht die een zusten (non) is en altijd voordat die begint met lesgeven, bid die in de klas. En op een dag, de klas was stil, klaar voor 'n gebed, zei ze tegen mij: "Sofie, today you lead us in prayer"......Amai, eerlijk gezegd, weet echt niet hoe ik moet bidden! En dus zei ik maar: "Sorry Sister, I can't pray in English", ze vond 't maar een slecht excuus maar 't werkte wel, gelukkig maar!! Heb hier ook 't verschil geleerd tussen Jezus en God. Wist ik veel dat dat niet 1 en dezelfde persoon is.

Een paar weken geleden kwam ik op straat een oude man tegen die mij vroeg of ik engels of nederlands sprak. En toen begon 'm: Goeiemiddag, hoe gaat het en doei! Vond da echt keisjiek. Wie verwacht nu dat er plots een Ghanees in't nederlands tegen u begint te praten!

Heb al een hele tijd niet meer gereist, is wel spijtig, maar ik zit nu eenmaal in een streng gezin... Niet dat ze niet goed zijn voor mij, helemaal niet, ben wel blij dat ik hier zit. Zoals jullie waarschijnlijk al wisten, kan 'k heel goed met m'n broers opschieten en sinds kort woont mijn zus ook weer thuis en dat gaat ook heel goed! Ze heeft wel een vreselijk hot temperament, dus bijgevolg met mijn koppigheid kunnen er al eens discussies ontstaan. Ma bon, 't is nooit serieus!

Heb een paar weken ook ondervonden dat m'n oudste broer en zus een andere papa hebben dan de 2 jongste!! Hmm, familiegeheimen!

Dit weekend (zaterdag 3 febr.) komen Anneleen, Silke en Annie naar Akwatia. Anneleen en Silke (Belgische AFS'ers) blijven dan thuis slapen en Annie (van Amerika) blijft bij Annalisa slapen! Kijk der echt naar uit. 't Word een weekend in 't nederlands.

'k Ga de natuur hier echt wel missen! Ik geniet ervan om achter mijn huis op de trappen te zitten en gewoon rond te kijken en naar de vogeltjes en de wind in de bomen te luisteren! Ga die palmbomen echt missen, hadden wij dat ook maar in België! 't Is eigenlijk wel grappig. Als ge in België een hagedis ziet, zegt ge meteen: oh kijk een hagedis! maar hier, echt miljoenen en zo hele mooie gekleurde!!

Ik weet nog, in 't begin toen ik op een keer in Accra was en we zaten in een pizzeria vol blanken, was ik echt zooo verbaasd. Had nooit verwacht zoveel blanken op dezelfde plaats te zien. En vorige week zag ik in m'n dorpje een oude blanke man en vrouw en vond er eigenlijk niets aan! Op 't moment verkies ik zwart

Ja, Silke heeft gelijk, hier in Ghana: niks als knappe jongens! Hier vind ge echt weinig lelijke jongens. De meeste zijn dan ook nog supergespierd ( zoals m'n broer Junior, klein ventje ma vol spieren!!!) Wauwwww

Ze zijn hier altijd superblij als ik iets in 't Twi zeg, omdat ik eigenlijk voortdurend engels praat! Dus als er eens iets uitkomt als "Mekomo deme" - " ik heb honger", (zeg ik nogal vaak ) beginnen ze te lachen! Ma echte zinnen of gesprekken kan ik toch niet voeren. Vind de taal echt te moeilijk...

Van muggen en insecten heb ik de laatste tijd geen last meer, of praktisch helemaal nie....Soms wel zo es een kakkerlakachtig ding in de 'badplaats', ma dan probeer ik da gewoon met water door 't putteke te spoelen! Heb gehoord dat als je die kapot klopt, die zijn eitjes verspreid en dan heb ge er nog meer last van! Dus dat probeer ik maar niet!

Ahja, tijdens de kerstvakantie, ik en m'n broer zaten buiten op 't balkon (terras) toen we plots een vreselijk grote kever met van die echte horens zagen zitten op 't keukenraam. Ramen zijn hier gewoon 'louvers' met muggenziften. We hadden er stiekem allebei schrik van maar dapper als we waren, we hebben 't ding vermoord met de achterkant van een bezem!

Wel met het gevolg dat er nu een gat in die muggenzift zit, maar tot nu toe heeft ons mama dat nog niet ontdekt! Fiew!!

'k Begin volgens thuis problemen te krijgen met mijn nederlands. Heb 't zelf ook al beseft, 'k geraak niet zo makkelijk meer uit m'n woorden! Dus past maar op als ik terug ben.

Vind het echt fijn dat als je over straat loopt, iedereen u groet en vraagt " Wo ho te sen" (hoe gaat 't ?) en dan antwoord ik " Me ho ye, medaase" ( goed dankuwel). Echt heel gezellig, iedereen is buiten en 's avonds verkopen ze lekker eten dat ze dan maken op van die kookvuurtjes. Maar 't vervelende is wel dat die klein 'jung' mij altijd naroepen: " Obroni koko maatshe", letterlijk betekend 't " blanke, rood, goedemorgen". Maar ze zeggen dat zowel rond de middag als 's avonds, dus 't is meer een gezegde dat hen is aangeleerd wanneer ze een blanke zien. Gekke mensen

Ja, eerlijk gezegd ik maak hier niet veel mee, maar ok, gewoon hier in Ghana zijn is al een hele ervaring op zich. 'k Hoop dat dit verslagje veilig op z'n bestemming geraakt zodat jullie toch ook wat meer up-to date zijn...

En wou ook nog even zeggen; Ik krijg graag brieven!

Hint, hint......

Heb 50 % erop zitten, nog 5 maanden te gaan. Zal wel lukken!

En dank u aan al diegene die mij steunen!

Mama, papa en Sarah, jullie zijn er altijd voor mij, jullie zijn de beste! Merci

( Ik doe precies alsof ik een nominatie heb gekregen )

Ok, houd u goed allemaal en amuseer jullie zoals ik dat doe hier!!!!

DIKKE  KUS,

SOFIE

Ja, ongelofelijk lang geleden. Dacht hier nooit meer te geraken! Had gisterenavond pas besloten vandaag naar hier te komen, had vorige vrijdag een heel verslag naar thuis opgestuurd over wat hier allemaal gebeurt, zodat zij dat hier konden overtypen. Ga hier dus niet alles neerschrijven anders heb ik die brief voor niks geschreven :p Maar dus... Alles gaat heel goed met mij, ben het hier nog altijd niet beu! Kan het zelf niet geloven dat het nog maar 4 maanden en wat dagen zijn. 't Gaat zo ongelofelijk snel allemaal. De dagen vliegen echt wel voorbij. Morgen ga ik hoogst waarschijnlijk vlechtjes laten zetten (hoop dat t er wat beter uit gaat zien als de vorige keer) Want m'n hare worden lang en das vervelend om die iedere dag te wassen! Op 't moment is 't weer heel warm, bijna tegen de 40graden, echt wel zweten. Maar sinds een paar dagen geleden is 't terug beginnen te regenen! We gaan terug het regenseizoen in denk ik. DOet echt goed als t zo eens doorregend, alls is zo droog als iets! Pff, ik kijk er niet naar uit om straks terug naar huis te gaan.. Ik weet dat er een berg was op mij staat te wachten, gaat mij 2uur wasplezier geven waarschijnlijk! :)Heel eerlijk gezegd, Heb totaal geen inspiratie!Ben onder de indruk dat ik zelf nog weet hoe internet en alles werkt... Ghana, hmm, 't is iets zelle! 6 maart is 'Ghana at 50!' Ghana 50jaar Independant! Gaat een groot feest worden, hopelijk kan ik dan uit mijn piepklein dorpje vluchten en naar een grotere stad gaan, want als dat zo gaat zijn als Kerstmis, dan vrees ik ervoor! Kerstmis was dus echt NIKS. Samen met nieuwjaar, die dagen zijn echt aan mij voorbijgegaan. Vond t niet zo een ramp, maar heb 't feesten toch wel gemist. En ik kan u verzekeren, als ik terug ben in belgie ga ik naar elk feestje, moet schade inhalen! Kan mij niet meer inbeelden wanneer ik nog eens gewoon iets gaan drinken ben! Ma bon, had ik ook niet echt verwacht in Ghana... Ik hoop misschien in een van de komende weken nog eens naar hier te komen zodat ik mijn fotos eens kan komen showen aan jullie. De postzegels hier in ghana zijn met 100procent opgeslagen dus bijgevolg is een paar uur naar een internetcafe komen in principe goedkoper dan brieven schrijven naar iedereen! En weet de weg nu ook naar hier dus ;) Haha, deze morgen had ik een taxi genomen naar Annalisa's huis(amerikaanse afser in mn dorp) en opt einde zat ik nog alleen met dieje chauffeur in de auto en hij vroeg aan mij: Hoeveel gaat ge betalen? En ik heel serieus. Hoeveel vraagt ge? 12000 zei m, ma das dus echt TE overdreven (voor de afstand die m moest afleggen, moest die normaal ma 4000 krijgen) En toen ik uitstapte en wou betalen zei ik nog vlug: als ik u als een vriend neem, moet ik dan nog zoveel betalen? (met een lief lachske natuurlijk) en toen zei m ok, maak er dan ma 5000 van! Yes, vond dak t goed had opgelost, denk nie dat m beseft dat m mij niemeer gaat terugzien, de arme stakker :) Snap echt niet waarom al die gasten geinteresseerd zijn in mij eh! ALs ik al die aanzoeken moest accepteren zou ik al meer dan 100keer getrouwd moeten zijn! Stel u voor. Was een paar dagen geleden naar de bank geweest en die drie mannen achter de balie waren mij alledrie aan t proberen te versieren :D Ze bleven maar vragen waarom ik de hele tijd met hen aan het lachen was. Ma ja, is niet moeilijk, die zaten daar bijna ruzie te maken over wie mij kreeg! Euh, NIEMAND!!!Blijf altijd 't specialleke hier, de enige blanke in omstreken trekt nogal wat aandacht amai!Mannen, ik ga hier ophouden, verwacht volgende week ergens maar een lang verslag op deze site en schrijf maar briefjes eh! Of postpakketten, is nog leuker :pDikke zoen aan iedereen, en hopelijk tot binnenkort...Xxxx(Sorry, maar wist niet hoe ik hier witregels tussen moest laten, daarmee een doorlopende tekst)

Allemaal nog een supergelukkig nieuwjaar en dat het aftellen mag beginnen naar de thuiskomst van Sofie  Olleee!!!!!

Dag lieve mensen allemaal,

Omdat Sofie echt niet de mogelijkheid heeft om zelf haar blog wat bij te houden, willen we je toch wat nieuws vertellen.

Dit zijn enkele verhalen die ze in haar laatste brief geschreven heeft.

Dag lieve schatten van mij!

Zit nu op school, iemand is iets aan het dicteren, maar ‘k kan niet echt volgen dus schrijf dat erna wel over! Even tijd dus om nog eens een briefje naar jullie te schrijven.

Was echt wel content met ’t Sinterklaaspakket!

Heb er samen met m’n broer George al van genoten.

Het is ondertussen al december en ze hebben me verteld dat het na december allemaal heel snel gaat, dus bereidt jullie al maar voor op  mijn terugkeer.

Als ik er zo bij nadenk, besef ik echt dat als ik terugkom,ik  m’n broers verschrikkelijk hard ga missen. Kan me niet voorstellen dat ik hen niet meer vaak ga zien. Maar ik ben er wel zeker van dat we veel gaan bellen en elkaar komen bezoeken!!

Ahja, had gisterenavond ’n telefoontje gekregen van Anna (Amerikaanse AFS-student in Koforidua), ze vertelde me dat zij met nog ’n AFS-er van vandaag tot volgende donderdag naar Sunyani gingen ( daar wonen nog 3 AFS-ers, ook Silke!). En ze vroeg of ik en Annalisa dit week-end ook niet wilden afkomen….Maar Annalisa moet dit nog vragen aan haar mama ( zij is mijn contactpersoon). Hoop dat ’t mag, ’t is december dus mogen we alleen reizen!

Mijn vakantie zal beginnen op de 22^ste denk ik, dit trimester hebben we geen examens omwille van de staking die geweest is.

Vorige vrijdag had Annalisa’s mama ons naar ’n kleermaker gestuurd om onze maten te nemen.

Ze had zondag gegeven wat ze had laten maken, echt mooi: wit met zwart.

Heb foto’s genomen, wou dat ik ze kon laten zien!

Heb sinds een paar weken ’n nieuwe vriend, en ’t is echt gewoon maar ’n vriend, ok?! Nee maar, kan daar echt heel goed mee praten, hij is wel 23 jaar.

Ben nu ook al ’n paar keer alleen naar ’t dorp geweest, iedereen roept mij na, vragen hoe ik heet,…

En nu roept “iedereen” mijn naam ipv  “obroni” !

Heb pas nog eens zelf mijn kleren gewassen, en moet zeggen: begin ’t te kunnen!

M’n vingers liggen toch niet meer open en m’n kleren stinken toch niet meer.

Ben sinds kort ook terug naar de mis aan’t gaan. Wel in school, duurt niet zo lang: van 6:00 tot 8:00. Lang genoeg voor mij!

Aangezien dit ’n soort internaat is, moet iedereen in de klas leren, weet echt niet hoe die dat kunnen, 40 meisjes die echt niet stil kunnen zijn!

Mis echt ’t SFC, was bij nader inzien echt ’n goede school, toffe klas, fijne leerkrachten,…

Mis België echt wel hard. En ik weet dat als ik terugkom, alles heel luxueus gaat zijn voor mij!

Hier ben ik echt al content met de kleinste dingen.

Maar toch, ik denk vaak: Oh, als ik dit nu deed in België was het veel anders geweest…..

België is en zal mijn land blijven

Mijn dorp hier is heel klein, zoals jullie wel weten, en daardoor wordt er ook veel geroddeld.

Ik en George hebben gisteren ondervonden dat er over ons gepraat wordt

Omdat we soms ’s avonds eten gaan kopen, en we zijn alleen met ons 2, denken ze dat we een koppel zijn ofzo…..Hai toch, gekke mensen!

M’n beste vak in school is Wiskunde!!!! ( knappe, jonge leerkracht btw) En op dinsdagen van 16:00 tot 17:00 hebben we sport, kunnen kiezen uit voetbal, hockey, volleybal. Ik heb natuurlijk gekozen voor ….VOETBAL ! En op maandag hebben we koken, en daarvoor moeten ’n paar leerlingen naar de markt gaan voor de ingrediënten. Ik mag gaan omdat ik nieuw ben. Joepie!!

Voor huiswerk van “Sience” moesten we het menselijk skelet overtekenen van ons boek. Snap de bedoeling echt niet als dit al in ons boek staat….Maarja….

Ahja, ik vroeg mij af…. Zijn er thuis dingen veranderd? In de tuin, in ’t huis?

Heb gisteren lekker eten gemaakt. Iedereen was blij, en als iedereen blij is  ik ook !

En wil ook eens iets Belgisch maken, maar weet niet goed wat. Iets met ‘patatten’ ofzo..

Weet ge wat ik mis, een boterham met broodbeleg! Hier eet ik alleen maar brood, dat zowat hetzelfde is als stokbrood. Maar dit is nu eenmaal niets dat je kunt opsturen.

Moet nog eens beginnen met brieven schrijven. Maar ‘k krijg er zo weinig terug.

Best wel zielig hé !

Ik ga hier mijn kort briefje beëindigen.

Aan iedereen de groetjes en tot de volgende.

Telefoongesprek vrijdag 10 nov. 2006

Hallo iedereen,

Het zal je al wel opgevallen zijn dat het al een tijdje geleden is dat er nog wat nieuws op deze blog stond.

We hebben Sofie nog eens aan de lijn gehad.

Het was wel niet gemakkelijk om een gesprek te voeren omdat de lijn heel dikwijls onderbroken was. Wij hoorden haar wel maar zij ons niet.

We zijn toch wat meer te weten gekomen over het reilen en zeilen in Ghana.

Zoals je al wel vermoedde, is Sofie niet meer in Accra, de hoofdstad van Ghana. Dat mooie liedje had niet lang geduurd. Er zijn nu éénmaal regels van AFS waar je je aan moet houden.

Zij mocht dus niet reizen onder de schooluren ondanks de staking in de scholen.

Dus is Sofie terug naar Akwatia gegaan en vult ze haar tijd met vanalles en noch wat.

Poetsen, koken, vrienden ontvangen, naar de markt gaan……….

Nu maandag beginnen de lessen terug. Daar is ze toch blij mee. Zo heeft ze dan wat meer te doen en ziet ze haar vriendinnen terug.

Momenteel is Sofie alleen thuis met haar gastmama. Haar broers zijn ook terug naar school.

Zij kan het wel goed vinden met haar. De komende dagen zou de moeder nachtpost hebben ( is wroedvrouw). Dan is Sofie ’s nachts alleen thuis. De baas is huis. Spannend!!!!!!!!!!!!!

Vorige week hebben we een pakketje kunnen meegeven aan iemand die voor 3 weken naar Ghana ging (nogmaals bedankt MARIJN). De chiro had ook z’n best gedaan.

Sofie was hier heel blij mee. Ze was de hele namiddag zoet geweest om al haar brieven te lezen die bij het pakketje staken. Het heeft haar echt deugd gedaan.

Wat betreft de mis op zondag, wel dat heeft ze toch maar opgegeven. 4 uur lang was toch een beetje te veel van het goede.

Het regenseizoen loopt ook stilaan ten einde, wat betekent dat het warmer en warmer wordt.

Ze heeft er nog niet te veel last van.

Het enige wat ze heel hard mist van thuis is de “spaghettisaus”.

Daar kan ze van wakker liggen.

Dat Sofie een gekke broer had en goed met hem kan opschieten wisten jullie al wel, maar wisten jullie ook dat hij graag naar ons belt om te zeggen dat alles ok is met Sofie? Die gekke Junior toch.

Sofie zei ons dat ze gisteren nog in haar dagboek had geschreven: “ ik ben hier supergelukkig”.

Dat zegt genoeg over hoe ze haar voelt.

Ze belooft zo vlug als ze kan nog eens naar Accra te gaan om zelf op internet te kunnen.

Maar het liefst van al ziet ze jullie brieven komen. Daar kijkt ze echt naar uit!!!!!

Tot de volgende keer.

Hallo Belgjes!!

Heb even de tijd gevonden om eens wat uitleg te geven over alles en nog wat... Het is nu 17.00u en eigenlijk zo goed als avond, bijna donker.. Zoals jullie al weten zit ik op t moment in de hoofdstad en zal hier waarschijnlijk blijven tot kerstmis. De leerkrachten zijn hier nog niet van plan om ls te geven omwille van hun te lage loon.. Maar k heb daar niet zo een problemen mee.. De school waar ik naartoe ga, zit nl vol 'verwende meisjes'. Allemaal heel vriendelijk in uw gezicht, maar achter uw rug, amai!! Kheb gelukkig wel n paar meisjes leren kennen die t wel goed voorhebben met mij :) Wat ik hier in Accra, de hoofdstad, doe is eigenlijk veel rondrijden met n taxi en vrienden van mn nicht bezoeken..(Ik woon hier bij mn nicht (20jaar), tante, oma, neefje (4jaar), en 2 huishulpjes.) Donderdag was ik met mn nicht en tante naar Cape Coast Castle geweest - Een soort fort waar vroeger slavenhandel werd gepleegd. N rondleiding van 50min gekregen en echt heel interessant!!!! En wat ik vandaag heb gedaan raden jullie nooit; Ik ben naar n beautysalon geweest jaja... Voetmassage en hoofdmassage gekregen en dat allemnal op de kosten van mn nicht!!! (die had 500.000 cedi's - 43 euro [veel geld hier] van haar papa gekregen om aan mij te spenderen, Toffe man :) ) Ben helemaal herboren! Te dinsdagavond was ik met mn broer, nicht en n vriend naar het grote deel van Accra geweest, en waren naar n pizzeria "Mamma Mia" geweest, die volzat met blanken! K voelde mij zo geweldig goed die avond! Echt, deed goed om te weten dat er nog blanken zijn in dit zwarte land! Maar er was niemand die nederlands sprak, maarja niet te veel verwachten zeker...

Het telefoongesprek met familie kelchtermans gisteren was best wel grappig :p Deed goed om jullie allemaal nog eens te horen!

Ik ga deze avond naar 'Busy Internet', n heel groot internetcafe, en hoop daar mijn foto's op deze site te zetten!

De eerste 2 weken hier in Ghana waren heel moeilijk eigenlijk. Ik had geen problemen om mij aan te passen ofzo, maar ik miste iedereen gewoon superhard! 't Is nu gelukkig vele beter! (niet dat ik jullie niet meer mis, maar toch) Ik amuseer mij hier goed en de tijd vliegt voorbij dus geen tijd om te treuren of te zeuren! Soms moet ik echt met mezelf lachen omdat ik af en toe een nederlands woord tussen mijn engels gebruik.. bv het woord 'amai' gebruik ik nogal veel! Heb ondertussen ook al contact gehad met Anneleen (belgische afs'er in accra

0 en we hebben afgesproken dat we een van deze dagen samen naar t strand zullen gaan- eindelijk nog eens in t echt nederlands spreken! Ahja ben al naar t strand geweest en das echt mooi! Alle, de zee en 't water ziet er hetzelfde uit als bij ons maar die hutjes enzo zijn echt mooi en gezellig!

Ik ga hier ophouden en zal zo vlug er meer nieuws is, n nieuw verslagje posten!

Amuseer jullie daar zoals ik mij hier amuseer en dan komt alles goed! Lieve lieve lieve Kus - Sofie Akua Maamesewaa Seyram  (lange naam hier!!!!)

Xxxxxx 

Op vraag van Sofie, plaatsen we dit bericht voor iedereen.

Dag dag, ik zal eens een beetje vertellen...

Ik ben op reis hier in Accra (hoofdstad) met mijn broer van 18 en woon in 1 van onze huizen!!  Mn mama heeft nl een stuk of 4 huizen in Ghana.
Tijdens de vakanties verblijven we hier ook dus dan kan ik zeker nog eens op internet!
Alles gaat heel goed en t is vandaag vooral heel warm!
Ik zal eens een beetje antwoorden op jullie brief 3.
De aanpassing gaat heel vlot, heb nog altijd geen cultuurshock gehad, en weet ook niet wat ik me daarbij moet gaan voorstellen!
Ik ga niet meer naar school omdat ze hier blijven staken tot wss januari! Misschien mogen ik en dat amerikaans meisje vrijwilligerswerk doen in een weeshuis!!!! Keisjiek dus.
Mijn sandalen zitten supergoed en draag ze iedere dag in school!
Om mijn batterijen op te laden is er ook geen enkel probleem. We hebben thuis 2tvs, mixer,strijkijzer, PC (zonder internet), kleurenprinter, stereo, disc-man (-electrische apparatenvraag).
Hier is iedere maandag van 18.00u tot dinsdag 6.00u Light-off (geen stroom), en iedere vrijdag van 6.00u tot 18.00u! Ik gebruik hier geen fiets, alles te voet.
En over de moeilijke momenten, verwerk ze beter dan ik had gedacht. Ik relativeer alles heel gemakkelijk. De eerste 2 weken had ik het wel heel moeilijk maar nu gaat alles SUPER! Dus maak u alstublieft geen zorgen als ge niets van mij hoort, weet gewoon dat alles heel goed gaat ;)
Dit is het zo een beetje, de rest staat in een brief die ge volgende week normaal gaat krijgen...

Lieve kus, jullie dochter-zus.... XXXXXXXXXXX

Eindelijk kan ik eens op internet..., Mn tijd is wel bijna op, maar wou toch even laten weten aan iedereen dat alles heel goed gaat en dat ik iedereen heel hard mis, maar dat t toch wel supersnel gaat... Ik ga morgen nog eens proberen op internet te komen, want wil toch wel wat meer informatie hierop zetten.. Ik nioet nu door, maar ik ga ervan uit dat ik er morgen nog eens opkom! Dikke lieve kussen van mij uit Ghana en hoop dat iedereen zo goed amuseert als mij

Dag Belgjes!

Het is alweer een dikke week geleden… maar gisteren hebben we dan eindelijk ons Sofietje nog eens kunnen bellen!!! We hebben blijkbaar een goede telefoonkaart gekocht, want we hadden onmiddellijk verbinding met haar!!!

(Die telefoonkaarten kan je in een Afrikaans winkeltje aan Hasselt Station vinden! – met dank aan Nele - Ze kosten € 5 en je kunt er ongeveer een 40tal minuten mee bellen! Ik denk wel dat het maar voor eenmalig gebruik is, maar daar zijn we nog niet goed uit. Je vraagt gewoon naar een telefoonkaart voor GHANA!)   è Als er vragen zijn, mail of bel gerust naar ons eh!!!

Ons gesprek begon eigenlijk zeer grappig !!! De tonen gingen over en opeens zei een Afrikaanse jongensstem ‘Hello’ aan de andere kant van de lijn … We verschoten ons een beetje, maar wisten bijna onmiddellijk dat het Sofie haar broer Junior was.

Na een kort engels gesprekje kregen we Sofie aan de lijn …

Wat was dat allemaal???

Sofie vertelde dat ze het telefoonnummer niet herkende, en dat daarom haar broer opnam! (hij heeft blijkbaar haar nummer doorgegeven aan enkele vrienden J)

Sofie heeft deze week wat last gehad van haar maag (darmen). Ze had een week niet naar WC kunnen gaan. Maar nu is het terug beter.

De leerkrachten van haar school staken nog altijd, maar toch moet Sofie alle dagen naar school. Dan doen ze allerlei dingen, zoals lezen, zingen, vertellen, en ook wat slapen!

Dus, … de tijd vliegt om zegt Sofie!

Gisteren had ze de hele namiddag haar kleren zitten wassen! (alle kleren waren vuil, en ja, dan moet dat al eens gewassen worden eh ) Haar handen lagen er van open vertelde ze…

Elke zaterdag organiseert de school een ‘Entertainment’ – avond! De leerlingen zijn allemaal verplicht om hier naartoe te gaan, maar Sofie niet (t’is een specialleke eh ;o)).

Sofie is wel al een keertje geweest! Ze dansen en zingen dan! En ze hebben geprobeerd om Sofie wat Afrikaanse dans aan te leren… Maar dat lukte precies niet zo goed .

Sofie vertelde dat ze elke zondag naar de mis gaat! 4 uur lang… Amai da’s echt lang zegt ze! Maar het zijn wel leuke missen! Er word altijd gezongen en gedanst!

Op straat komt Sofie niet heel graag, de reden daarvoor zijn keiveel kleine kindjes die de hele tijd rond haar hangen. In het begin vond ze dit super, maar nu begint dat te vervelen …

Thuis heeft Sofie iets heel goed ontdekt… Ze hebben er blijkbaar een computer. Maar geen internet dus. Maar nu kan ze alle foto’s telkens op de computer zetten en eventueel kopiëren op een cd-rom!!! Dus wie weet, kunnen we over een maand of twee zelfs foto’s bekijken van ons Sofietje .

Haar broer gaat proberen om samen met haar naar Accra te gaan om eens op internet te kunnen.

Nog enkele vertelsels over thuis: het eten is superlekker!!! En ik begin wat dikker te worden!

Er zijn heel weinig activiteiten in het dorpje.

Sofie wast zich met een emmer en een bekertje . En als ze warm water nodig heeft, dan kookt ze eerst wat.

Ze hebben ook twee TV’s thuis… Maar ze kijkt niet graag, want ze verstaat er niet veel van  .

Momenteel is het regenseizoen, wat betekent dat er soms felle onweders zijn en fikse regenbuien. Maar dat alles bij een zalige temperatuur (25° à 30°C).

Dat was zo een beetje wat ze ons verteld heeft!

Om af te sluiten nog even zeggen dat er al één maand voorbij is … En volgens Sofie is deze voorbijGEVLOGEN!!!!!!!   Dat kan alleen maar positief zijn!

Wat betreft ‘de post’, die laat serieus op zich wachten. Wij hebben al 3 brieven verstuurd, en er nog altijd maar 1 brief aangekomen!

Tot de volgende!

Dag iedereen !!!!

Eindelijk kunnen we jullie nog eens wat informatie geven over ons Sofietje!

We hebben heel veel moeite moeten doen om haar te kunnen bereiken, maar gisteren is het ons dan toch eindelijk gelukt.

Eerst en vooral willen we jullie vertellen dat het echt heel goed gaat met Sofie!

Haar broer van 18 is terug thuis. En Sofie kan daar echt goed mee opschieten!

Ze heeft via hem ook al heel wat vrienden leren kennen (we hoorden tijdens ons telefoongesprek haar broer en zijn vrienden op de achtergrond, die volgens Sofie daar wat aan't rondhangen waren).

Gisteren (maandag) is Sofie haar school ook begonnen! Alleeja, de school is nog niet ECHT begonnen, aangezien de leerkrachten staakten, en ze dus geen les hebben gehad.

Ze moet s'morgens om 6:00u al op school zijn. De les begint er om 6:30u! Maar de school is dan ook al om 14:00u gedaan!

Gisteren is Sofie samen met nog een andere AFS-studente van Amerika door de directrice voorgesteld aan de hele school (iedereen zal het geweten hebben).

Ze heeft ook 2 uniformen die ze zal moeten dragen. In de school moet ze een blauw uniform dragen, en buiten de school moet ze een oranje geruit uniform dragen. Volgens Sofie zijn ze echt lelijk , maar ze kan er nog mee leven.

Het was al duidelijk dat Sofie goed kan opschieten met haar broers... Haar broer van 30 heeft haar beloofd dat hij Sofie heel Ghana zal laten zien!!!

Sofie haar Ghanese zus is ondertussen ook al eens op bezoek geweest. Zij gaat Sofie volgende week eens meenemen naar haar thuis!

Sofie heeft haar broers zelfs al uitgenodigd om eens naar België te komen! En dit zouden ze zelf ook heel graag willen.

Nu blijkt dat Sofie daar toch misschien een papa heeft! Of nee, haar papa woont in Amerika!! Naar het schijnt is hij daar een zeer belangrijke man. Hij zou normaal gezien in oktober even naar huis komen.

Onze Sofie, ijverig als ze is, doet s'morgens ook enkele karweitjes!!!(de strever ;o)) Ze poetst de keuken een beetje, ze keert daarna de rest van het huis uit, en last but not least; maakt ze haar bed op...!!! Propere mie dus.(ze vindt dit niet erg om te doen, zegt ze er ook nog bij).

Blijkbaar gaat ze haar STW-kunsten ook verder kunnen zetten op school! Want ze gaat lessen 'Koken' en 'Frans' krijgen (daar is ze wel blij van!).

Ze zit in een klas met allemaal 16-jarige meisjes. Haar Amerikaanse collega van AFS zit ook bij haar in de klas, zij is 17!

Dus, bijgevolg is Sofie de oudste  (18!!!!!). Dat vindt ze echt sjiek!!!!

Over het dorpje is er niet veel te vertellen. Er is niet zoveel te zien zegt ze. Waar ze woont, is het wel mooi! (met palmbomen en zo ...)

Sofie heeft een soort afspraak gemaakt met de Amerikaanse studente om om de 14 dagen eens een taxi te nemen naar een internetcafé in een ander dorpje. Dus dat is wel positief hé!

De  post die we Sofie sturen is precies erg lang onderweg! (onze post van 14 dagen geleden is nog altijd niet aangekomen). Maar de wedstrijd is gewonnen door Sarah Swerts, want haar briefje is als eerste bij Sofie aangekomen.

Hier sluiten we dan mee af.

Sofie mist iedereen, maar ze is toch heel graag daar!!!

"Ik trek mijne plan wel"!!! --> dat zegt genoeg denk ik

Dag Thuisblijvers…

Zoals jullie ondertussen al weten, heeft Sofie geen internet in haar dorpje Akwaatia. Daarom geven wij (het thuisfront) telkens een verslagje van ons contact met Sofie!

Sofie is blij met haar familie daar! Ze verteld dat het heel lieve mensen zijn!!!

Ze kan dan ook heel goed opschieten met haar broers!

Jammer genoeg is haar broer van 20 (jaar) donderdag de 7^de september vertrokken naar de universiteit. Hij zal 4 maanden weg blijven!

Een andere broer van 18 vertrekt volgende week naar school! Hij zal 6 maanden weg blijven!!

Dan zal Sofie alleen zijn met haar mama.

Want haar zus woont niet meer thuis, zij woont in de stad.

Via haar toffe broers heeft ze al veel vrienden kunnen maken!!

Donderdag 14 september zal Sofie voor de eerste keer naar school gaan in Ghana! (dan begint de school daar). Ze zeggen dat die school één van de beste meisjesscholen van Ghana is! (ze zal daar ook een uniformpje dragen )

Op diezelfde school zal ook een Amerikaans meisje (ook AFS-student) zitten!

Sofie vertelde dat ze ongelooflijk veel at! De hele dag is ze aan het eten… Ze heeft nooit een hongergevoel!!! (ben eens benieuwd hoe die gaat terug komen ) Ze helpt haar mama dan ook vaak met eten maken. (waar Stw al niet goed voor is )

Een echte Afrikaanse naam heeft Sofie nog niet gekregen, ze heet dus nog altijd gewoon Sofie … Alhoewel er een klein Ghaneesje haar al TOFIE genoemd heeft..

Vorige zondag is ze voor de eerste keer naar de Mis geweest! Die duurde ongeveer 3 uren!!! (da word nog een nonneke als ze terugkomt )

Ziezo… Dat was zo een beetje samengevat wat Sofie verteld heeft in ons telefoongesprek!

Zoals mama en papa al gezegd hebben… LAAT NIETS U TEGEN HOUDEN OM SOFIE EEN BRIEFJE TE SCHRIJVEN!!!! Want ik denk dat ze dat hééél erg tof zou vinden (zeker nu ze niet op internet kan!!!!)

Dan sluit ik hier af met heel veel groetjes aan alle thuisblijvers hier in België!!!

Tot wederziens…

Xxx

Zus Sarah, Mama en Papa.

Omdat Sofie voorlopig géén internet in de buurt heeft, zullen wij jullie op de hoogte houden van het reilen en zeilen ginder.

Sofie heeft ook geen telefoon in de buurt! "light off" zeggen ze daar, wat wil zeggen dat de stroom erg beperkt is. Daarom hebben ze wel een GSM. Maar deze gesprekken zijn nogal duur om dikwijls te voeren.

Tot nu toe hebben wij weinig nieuws gehad van Sofie, slechts enkele sms'jes en 1x een telefoongesprek van €24 !!! Belachelijk duur dus.

Zo, daarom een oproep aan allen die Sofie lief hebben:

Pak pen en papier en schrijf een briefje naar Sofietje.

Zij zal dit zeker waarderen, nu de communicatie zo stroef verloopt met het thuisfront.

Voor zij die het adres niet meer weten:

Coomans Sofie

St. Roses Sec. School

P.O. Box 31

Akwatia

W/A  GHANA

NB.

Een prior-zegel kost € 0,80

Niet-prior kost € 0,65

Eindelijk eventjes de tijd om iets van mij te laten horen. Alles gaat hier heel goed! Het weer is zalig, alleen rond de middag wa plakkerig! Ze hadden mij verteld dat de mensen hier alles opt gemakske deden, maar hier in de hoofdstad is het echt wel heel druk! Het verkeer, amai. Geen verkeersregels ofzo, gewoon doen wat ge wilt. Gek, echt! Morgenvroeg ga ik naar mn gatsgezin, dus ik hoop dat ik dan alles wat meer opt gemak kan doen, want nu zit ik op zo n kamp met alle andere afs'ers en moete we de hele tijd wel iets doen! N uur internet kost hier dus iets minder als 1 euro! Zalig goeiekoop dus  Het eten valt al bij al ook nog goed mee, alles is zooooo pikant, maar ik ben er eigenlijk al aan gewend.. Nog geen last gehad van diarree of maagpijn ofzo dus dat is ook nog allemaal oke! Het is hier 2 uur vroeger als in belgie, dus jullie zijn al n stukje verder in jullie leven als ik  Ik ga hier afronden en laat zo snel als mogelijk iets van mij horen. Warme knuffels van MIJ!!!

Hier het bewijs dat Sofie wel echt vertrokken is.

Zij heeft ons laten weten dat de vlucht goed verlopen is en dat het er warm en plakkerig is. Zij verblijft momenteel in Accra, de hoofdstad van Ghana, waar zij samen met al de andere AFS studenten op kamp is gedurende 3 à 4 dagen. Daarna vertrekt Sofie naar haar gastgezin.

In naam van Sofie, de groeten aan iedereen!!!

Merci allemaal.. Ik vond het een Super-verrassing!! Heb er echt van genoten. En ben blij dat ik jullie allemaal nog eens gezien heb voor mijn vertrek! Zal die avond nooit vergeten!

Bedankt...

Koffer gekocht, visum gehaald, medicatie gezorgd, alles aan het klaarleggen, Ik kan bijna vertrekken! Maar, eerst nog 18 worden hier! En als dat gebeurt is, stap ik het vliegtuig op naar het verre maar mooie Ghana!

Ik hoop dat ik daar de mogelijkheden heb om deze blog bij te houden. Want wil hier graag toch wat verhalen schrijven en fotokes zetten.

Als ge op een dag misschien eens zin hebt, moogt ge mij altijd een briefje schrijven! :) Ik ga blij zijn als ik post krijg! Mijn adres:

Sofie Coomans
St. Roses Secundary School
P.O. Box 31
Akwatia
W/A Ghana

Ik ga er dus vanuit dat dit mijn adres is, en anders laat ik nog wel iets weten!

Mijn gastgezin bestaat uit een alleenstaande moeder die verpleegster is in een school, 3 broers van 18, 20 en 29 jaar, en nog een zus van 27. Die jongens wonen niet meer thuis, maar de zus wel!

Ik hou jullie nog op de hoogte!!